Paganini meets Bach?


Ik vertelde laatst één van mijn privé-leerlingen over mijn Bach-project.
Aangezien hij een groot pleitbezorger is van onbekend werk dat nog niet eerder is uitgebracht,
was zijn reactie: oh nee toch?! Na de Paganini caprices, óók nog eens de Bach sonates en partita's?
Hoe vaak is dat al wel niet eerder gedaan?
En op ieder vioolconcours is het in de 1e ronde altijd al: Bach en Paganini, Bach en Paganini, etc.
Als grap zei hij: Waarom doe je niet de Bach caprices en de Sonates en partita's van Paganini?
Dit wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid: heeft Bach überhaubt een caprice geschreven?
Het antwoord is ja: Bach heeft een capriccio geschreven met de titel:
"sopra la lontanaza del suo fratello dilettissimo"
Vertaald in het Nederlands: "n.a.v. het vertrek van een geliefde broer"
Waarschijnlijk schreef Bach dit jeugdwerk in 1704 omdat zijn oudere broer Johann Jacob naar Stockholm vertrok.

luister naar: Bach capriccio 


Maar toen kreeg ik een ingeving: hoe zouden de werelden van Bach en Paganini dichter bij elkaar kunnen komen? Hoe zou Bach gecomponeerd hebben als hij Paganini zou hebben gehoord, en hoe zou Paganini voor viool hebben geschreven als hij de muziek van Bach door en door kende?
En zo geschiedde dat ik van de bekende prélude in C groot uit "das Wohltemperierte Klavier" een bewerking heb gemaakt voor viool-solo.
Het was een apart gevoel om dit met de hand uit te schrijven. Ik voelde mij een klein beetje Bach; ik moest niet alleen de akkoorden klakkeloos overschrijven, maar soms oplossingen verzinnen om het voor viool speelbaar te maken, zonder de essentie muziek te veranderen. Wat een geduld moeten die grote componisten toch gehad hebben om dat allemaal uit te schrijven, en dat terwijl de grote lijnen en contouren al lang in hun hoofd zaten!

luister hier naar de bewerking 









Reacties

Populaire posts van deze blog

zonlicht in de kloosterkerk